Belgijski olbrzym

Olbrzymy belgijskie pochodzą z Gent w belgijskiej Flandrii. Króliki tej rasy należą do największych ras królików - dorosłe osobniki mogą w wieku 12-14 miesięcy osiągać masę ciała od 8 do 10 kg. Minimalna masa ciała dorosłego królika powinna wynosić 6 kg. Króliki te hoduje się w wielu odmianach barwnych, najbardziej rozpowszechnioną jest szara i biała - która została opisana szczegółowo na osobnej stronie. Ponadto olbrzymy belgijskie występują jeszcze w następujących odmianach barwnych: zajęczatej, żelazistej, żółtej, niebieskiej, czarnej i szynszylowatej.

Olbrzymy belgijskie należą do typu mięsnofuterkowego. Rasa ta stosunkowo późno osiąga dojrzałość do rozpłodu - samice w wieku 8-10 miesięcy a samce w wieku 1 roku. Wcześniejsze użytkowanie rozpłodowe jest niekorzystne i może powodować zahamowanie wzrostu tych zwierząt, czego następstwem może być skarłowacenie pojawiające się u następnych pokoleń.

Każdy hodowca powinien również pamiętać o tym, aby nie zostawiać w jednym miocie większej liczby młodych, może to objawiać się wśród nich tendencją do skarłowacenia. Podczas odchowu dużej liczby młodych hodowca powinien również zaspokoić w dostatecznym stopniu samicy jej zwiększone w tym okresie wymagania pokarmowe. Błędy popełnione w żywieniu młodych królików pociągają za sobą nieprawidłowości w postaci zahamowania wzrostu i rozwoju a to może prowadzić do: krzywizny, schorzeń narządów wewnętrznych, a u samic spowodować mniejszą płodność i mleczność.

A oto czym powinien się cechować wzorcowy przedstawiciel tej rasy:

Poniższy szczegółowy opis cech budowy ciała, typu rasowego, barwy okrywy włosowej itd., został zaczerpnięty z Wzorca Królików wydanego przez Centralną Stację Hodowli Zwierząt w Likwidacji (Warszawa, Listopad 2000r.)

"Występuje w następujących odmianach barwnych:
Belgijski Olbrzym Szary (BOS) - genotyp: AA BB CC DD GG
Belgijski Olbrzym Zajęczaty (BOZ) - genotyp AA BB CC DD GG
Belgijski Olbrzym Żelazisty (BOŻl) - genotyp: AA B_eB CC DD GG
Belgijski Olbrzym Żółty (BOŻ) - genotyp: AA bb CC DD GG
Belgijski Olbrzym Niebieski (BON) - genotyp: AA BB CC dd gg
Belgijski Olbrzym Czarny (BOC) - genotyp: AA BB CC DD gg
Belgijski Olbrzym Szynszylowaty (BOSl) - genotyp: a_chia_chi BB CC DD GG
Wymagania wzorcowe masy ciała w poszczególnych miesiącach życia dla tej rasy królików przedstawiają się następująco:

wiek (miesiąc) 3 4 5 6 7 8

masa w kg 2,6 3,6 4,6 5,5 6,3 7,0

Ocena cech objętych wzorcem:
1. Masa ciała w wieku 8 miesięcy i powyżej:

kg 6,00-6,49 6,50-6,99 7,00 i powyżej

pkt. 8 9 10

Dopuszcza się u samców niższą wzorcową masę ciała o 10 % niż podana w powyższej tabeli.
Najniższa dopuszczalna masa ciała królika w wieku 8 miesięcy i powyżej - 6 kg.
Przy ocenie samic i samców na wystawie dopuszcza się masę ciała o 5 % niższą niż podana w tabeli.

2. Budowa ciała:
Harmonijna budowa ciała, linia grzbietu prosta, zad zaokrąglony, klatka piersiowa dobrze rozwinięta, nogi tylne silne i szeroko rozstawione, nogi przednie proste. Głowa osadzona na krótkiej szyi. Ogon prosty, ściśle przylegający do tułowia.

3. Typ rasowy:
Długość tułowia 70 cm i więcej. Głowa duża, szeroka, u samców lekko garbonosa. Uszy silne, mięsiste, mocno osadzone, lekko rozchylające się ku górze. Cała zewnętrzna powierzchnia uszu owłosiona. Długość uszu 19 cm i powyżej.

4. Jakość okrywy włosowej (gęstość, sprężystość i jedwabistość):
Okrywa włosowa gęsta, sprężysta, jedwabista. Włosy pokrywowe o długości od 3 cm do 4 cm, kryjące podszycie.

5. Barwa okrywy włosowej:

Barwa okrywy włosowej zróżnicowana w zależności od odmiany barwnej:
szary (BOS) - ogólna barwa w partii grzbietowej ciemnoszara, boki oraz brzuch nieco jaśniejsze. Klin karkowy mały, lekko brązowy. Uszy czarnoobramowane. Wewnętrzna część ud oraz kończyn przednich i spód ogona - białe. Szeroki biały pas okrywy włosowej wzdłuż linii białej brzucha. Górna część ogona pokryta szronem (pojedyncze szare włosy).

zajęczaty (BOZ) - ogólna barwa okrywy włosowej jak u odmiany szarej, z tym, że jest ona nieco jaśniejsza. Barwa okrywy włosowej wzdłuż linii białej brzucha w kolorze rdzawym.

żelazisty (BOŻl) - ogólną barwę okrywy włosowej tworzą czarne i brązowe włosy, przy czym włosy czarne przeważają. Wewnętrzna część ud oraz kończyn przednich i spód ogona grafitowy. Pas brzuszny ciemnoszary do grafitowego.

żółty (BOŻ) - ogólna barwa okrywy włosowej pomarańczowożółta, bez srebrzystości. Oczne obwódki i skroń trochę jaśniejsze. Okrywa włosowa na brzuchu, spodzie ogona i wewnętrznej stronie ud rozjaśniona do koloru jasnokremowego, a nawet białego.

niebieski (BON) - barwa włosów pokrywowych ciemnoniebieska, równomierna na całym ciele, o wyraźnym połysku. Ogólna barwa o wrażeniu czarnym z nalotem niebieskim. Barwa okrywy brzucha i wewnętrznych stron ud matowa.

czarny (BOC) - barwa włosów pokrywowych jednolicie, głębokoczarna, z wyraźnym połyskiem na całym ciele. W części brzusznej barwa okrywy o mniejszym połysku.

szynszylowaty (BOSl) - barwa włosów pokrywowych szara o odcieniu niebieskawym, z ciemnymi i białymi wierzchołkami (woal), równomiernie rozłożona na całym ciele. Klin karkowy mały, w kolorze jasnoszarym. W partii brzusznej barwa włosów jaśniejsza. Uszy ciemne, czarnoobramowane. Ogon od strony górnej czarny, przeplatany szarobiałymi włosami, od spodu biały.

6. Specyficzne cechy rasowe (barwa włosów podszyciowych, oczu, pazurków):

szary (BOS) - barwa włosów podszyciowych na całym tułowiu siwoniebieska. Pazurki i oczy o barwie brązowej.

zajęczaty (BOZ) - barwa włosów podszyciowych, oczu i pazurków, jak u odmiany szarej.

żelazisty (BOŻl) - barwa włosów podszyciowych na całym tułowiu ciemnostalowa, lekko rozjaśniająca się w kierunku skóry. Oczy barwy od bardzo ciemnobrązowej do czarnej. Pazurki czarne.

żółty (BOŻ) - barwa włosów podszyciowych pomarańczowo-żółta, oczy brązowe, pazurki ciemnobrązowe.

niebieski (BON) - barwa włosów podszyciowych nieco jaśniejsza od włosów pokrywowych, oczy barwy niebieskoszarej, barwa pazurków od szarej do czarnej.

czarny (BOC) - barwa włosów podszyciowych intensywnie ciemnoniebieska, oczy i pazurki ciemnobrązowe.

szynszylowaty (BOSl) - włosy podszyciowe ciemnoniebieskie zajmujące ok. 2/3 długości włosa, strefa środkowa około 7 mm barwy białoszarej. Nad strefą środkową czarny pas szerokości około 3 mm. Przy rozdmuchiwaniu okrywy wyraźnie widoczna strefowość w ubarwieniu włosów. Oczy ciemnobrązowe, pazurki brązowe do czarnych

Wady dopuszczalne:
Słabo zaznaczona harmonijność budowy ciała, skrócony tułów, zwężenie tułowia w partii piersiowej; wydłużony, spiczasty pyszczek, głowa przedelikacona, cienkie i szpiczaste uszy. Pojedyncze białe włosy w okrywie; czarno zabarwiona dolna strona ogona; mało wyraźny kontrast barwy podszycia. Długość ciała zwierzęcia od 65 do 69 cm; długość uszu od 16 do 18 cm. Okrywa włosowa mniej gęsta, mniej sprężysta, niewielka różnica w długości włosów pokrywowych w stosunku do długości standardowej (3 - 4 cm). U odmiany szarej, zajęczej i żelazistej niewyrównanie barwy okrywy włosowej. Rozjaśnienie boków, wewnętrznej strony ud u odmiany zajęczej i żelazistej. Małe różnice w barwie oczu i pazurków w stosunku do wzorca.

Wady niedopuszczalne:
Długość ciała zwierzęcia poniżej 65 cm, masa ciała mniejsza niż 6 kg, wygląd przypominający zajęczaka. Uszy krótsze niż 16 cm., nogi bardzo cienkie, bardzo krótki ogon. Bardzo rzadka okrywa włosowa, duże różnice w długości włosów. Białe lub jasne plamy w okrywie włosowej, występowanie plam kolorowych w partii brzusznej oraz dużej ilości pojedynczych włosów o białym zabarwieniu.
Czarne zabarwienie okrywy włosowej u odmiany żelazistej. U odmiany zajęczatej i żelazistej duża ilość białych włosów podszyciu. Inna barwa oczu niż brązowa (lub bardzo ciemnobrązowa, czy też czarna u odmiany żelazistej). Biało zabarwione pazurki."

W pracy hodowlanej powinniśmy zwracać uwagę na to, aby osobniki, które zostawiamy do dalszej hodowli posiadały jak najwięcej cech zbliżonych do ideału. Drobne wady opisane w punkcie jako "wady dopuszczalne" nie eliminują zwierzęcia z dalszej hodowli. Jeżeliby jednak wystąpiła chociaż jedna cecha opisana w punkcie "wady niedopuszczalne" to takiego osobnika powinno się natychmiast eliminować z dalszej hodowli.

tekst i foto: Adam Malczyk