Kiszonki cz. 3. Technika zakiszania pasz.


Podstawowym warunkiem uzyskania dobrej kiszonki jest jak najszybsze stworzenie warunków beztlenowych w zakiszanej masie. Aby tego dokonać powinniśmy podjąć następujące działania:

  • odpowiednio rozdrobnić zakiszaną masę
  • starannie ugnieść zakiszaną masę w zbiorniku
  • odciąć dostęp świeżego powietrza

.Rozdrabniać należy przede wszystkim rośliny o długich i grubych łodygach (słonecznik, kukurydza) oraz o dużych liściach(kapusta). Rozdrabnianie powoduje szybsze zamieranie roślin oraz ułatwia nam ułożenie zakiszanej masy w silosie. W dużych gospodarstwach zbiór roślin przeznaczonych do zakiszania odbywa się za pomocą specjalnych urządzeń, które od razu tną zielonkę na sieczkę i ładują ją bezpośrednio na przyczepy, które dowożą ją do silosów. W mniejszych gospodarstwach rośliny rozdrabia się bezpośrednio w gospodarstwie za pomocą sieczkarni lub innych urządzeń.
Kolejnym etapem jest ułożenie zakiszanej masy w zbiorniku oraz jej ubicie. Ugniatanie ma na celu usuniecie powietrza z przestrzeni między roślinami. Obniża to straty powstałe na wskutek rozwijania się niepożądanych mikroorganizmów i powoduje szybsze obumieranie roślin – co jest korzystne dla procesu kiszenia.
Po napełnieniu zbiornika konieczne jest jego przykrycie, najlepiej folią, w celu odcięcia kiszonej masy od dostępu do powietrza. Położoną folie powinniśmy odpowiednio zabezpieczyć kładąc na nią warstwę ziemi lub inne ciężkie przedmioty (np. opony). Jeżeli kisimy w beczkach to przykrywamy ubitą, zakiszaną masę szczelnym drewnianym denkiem i obciążamy kamieniem.
Reasumując metoda ta nazywa się zimnym zakiszaniem i polega na szybkim ubiciu zielonki bezpośrednio po jej włożeniu do zbiornika. Powoduje to szybkie usunięcie powietrza z zakiszanej masy i podniesienie jej temperatury w czasie fermentacji, co najwyżej do 30oC. Zielona masa zakiszana tą metodą zakisza się po 2 tygodniach a już po 3 tygodniach nadaje się do skarmiania.

Dodatki do masy kiszonkowej.
Podczas zakiszania pasz zielonych można stosowa dodatki w postaci różnego rodzaju śrut zbożowych, buraków cukrowych lub ziemniaków – ale nie zawsze wychodzi z tego dobra kiszonka, ponieważ potrzeba do tego trochę wprawy i doświadczenia. Dlatego hodowcy obawiając się o zmarnowanie dobrej paszy nie stosują tych dodatków. Natomiast bardzo dobre wyniki daje mieszanie pasz zielonych wysokobiałkowych z węglowodanowymi w proporcji 2:1 lub 1:2.

Praktyczne porady dla hodowców:

  • Najlepiej rozdrobnioną zieloną masę układać warstwami tzn. ułożyć jedną warstwę a potem ją dokładnie ubijać następnie powtarzać tę czynność aż do napełnienia zbiornika.
  • Oczywiście luźno ułożona zielonka po pewnym czasie sama osiada, ale powstają w niej duże straty spowodowane działaniem niekorzystnych drobnoustrojów, co pogarsza znacznie jakość kiszonki.

 

Add Comment