Kiszonki cz. 5. Stosowanie kiszonek w żywieniu królików.


Stosowanie kiszonek w żywieniu królików jest mało popularne, choć z pewnością się do tego nadają. Mogą być stosowane w żywieniu królików nie tylko zimą ale również latem podczas długotrwałej suszy – kiedy występuje chwilowy brak zielonek.

Dla królików możemy przygotowywać kiszonki z następujących roślin: kukurydza, słonecznik, rośliny motylkowe, liście kapusty, nać marchwi, liście buraczane, parowane lub gotowane ziemniaki, trawy i wszystkie soczyste chwasty z ogrodów i pól (pokrzywa, gorczyca, oset, rumianek). Jednym słowem te wszystkie rośliny objętościowe soczyste, które trudno się suszy i przechowuje a można je swobodnie wykorzystać na paszę dla królików w późniejszym okresie poprzez ich zakiszenie. Najbardziej wartościowa jest jednak kiszonka z młodych nie zdrewniałych roślin: kukurydzy, kapusty, traw, parowanych(gotowanych) ziemniaków i roślin motylkowych.

Kiszonka przeznaczona na paszę musi się cechować normalnym zapachem, przypominający zapach kiszonej kapusty. Nie powinna być zgniła, spleśniała ani zanieczyszczona ziemią. Jednorazowo ze zbiornika wyciągamy tylko tyle kiszonki ile jest potrzebne do skarmiania w ciągu jednego dnia, a następnie zbiornik szczelnie zamykamy lub przykrywamy. Dłużej przechowywana kiszonka poza zbiornikiem zaczyna gnić lub pleśnieć.

Podobnie jak do innych pasz, również i do kiszonki trzeba króliki przyzwyczaić. Czynimy to przez około jeden tydzień zaczynając od podawania 30-40 g kiszonki dziennie. Maksymalna dawka dla dorosłego królika wynosi 150-200 g/dziennie. Starsza literatura zaleca podawanie kiszonek w żywieniu karmiących samic, ponieważ sprzyja ona produkcji mleka. Nie zaleca zaś podawania kiszonek młodym królikom do ukończenia 3-go miesiąca życia. Stosując w żywieniu królików kiszonki, powinniśmy zwiększyć dawki pasz mineralnych, gdyż kwaśny odczyn kiszonki powoduje zwiększone zapotrzebowanie na związki mineralne szczególnie wapń i fosfor.

 

Add Comment