Królik Castorex – królewskie bobry.

Wszystko zaczęło się we Francji około 1919 roku, gdy w hodowli pewnego wieśniaka Desire Gaillon z Louche w stadzie olbrzymów belgijskich pojawiła się pewna mutacja królika, o słabo rozwiniętych włosach pokrywowych. Mutacja ta posłużyła do wyhodowania nowej rasy, którą hodowca nazwał królewską (rex). Osobniki o przepięknym brązowym umaszczeniu nazwano „castorex” (wymawiamy: kastoreks) co wolnym tłumaczeniu oznacza królewskie bobry.
Dalsza praca hodowlana oraz skrzyżowanie rex-ów z rozmaicie ubarwionymi rasami normalnowłosych królików pozwoliło przez lata selekcji wytworzyć wiele odmian barwnych tej rasy.
Castorex jest rasą królików średnich, krótkowłosych o kierunku użytkowania mięsnofuterkowym.

A oto jakimi cechami powinien się charakteryzować królik tej rasy:

Poniższy szczegółowy opis cech budowy ciała, typu rasowego, barwy okrywy włosowej itd., został zaczerpnięty z Wzorca Królików wydanego przez Centralną Stację Hodowli Zwierząt w Likwidacji (Warszawa, Listopad 2000r.)

„Wymagania wzorcowej masy ciała w poszczególnych miesiącach życia dla tej rasy królików przedstawiają się następująco:

 

wiek (miesiąc) 3 4 5 6 7 8
masa w kg 1,4 1,9 2,4 2,8 3,3 3,5

 

Ocena cech objętych wzorcem:

  1. Masa ciała w wieku 8 miesięcy i powyżej:
kg 3,00-3,19 3,20-3,49 3,50-4,99 5,00-5,50
pkt. 8 9 10 9

 

Najniższa dopuszczalna masa ciała królika w wieku 8 miesięcy i powyżej – 3,0 kg, najwyższa – 5,5 kg.
Przy ocenie samic i samców na wystawie dopuszcza się masę ciała o 5 % niższą niż podana w tabeli.

2. Budowa ciała:
Harmonijna budowa ciała. Tułów walcowaty, sylwetka wydłużona. Głowa mocno osadzona na wyraźnie zaznaczonej szyi. Kończyny średniodługie. Ogon krótki, przylegający do tułowia. U samic dopuszczalne niewielkie, symetryczne podgardle.

3. Typ rasowy:
Głowa wydłużona, szeroka w partii czołowej. Uszy stojące, dobrze osadzone, zaokrąglone na końcach, owłosione. Długość uszu od 11 cm do 12 cm.

4. Jakość okrywy włosowej (gęstość, sprężystość i jedwabistość):
Okrywa włosowa wybitnie gęsta, sprężysta, jedwabista, z bardzo dobrym połyskiem. Włosy pokrywowe słabo wykształcone, bardzo krótkie (długość włosów od 18 mm do 20 mm), skryte w podszyciu. Wysokość okrywy włosowej na całym ciele jednakowa.

5. Barwa okrywy włosowej:
Włosy pokrywowe na całym ciele w barwie czerwonobrązowej (zbliżonej do barwy kasztana). Czerwonobrązowa barwa rozłożona równomiernie od głowy do zadu, możliwie jak najgłębiej zachodząca na boki. Czarne końce krótkich włosów tworzą na barwie okrywy charakterystyczny nalot, mniej wyraźny na głowie, uszach, pysku, kończynach i dolnej części boków. Obwódki wokół oczu jaśniejsze. Uszy są lekko lamowane. Ubarwienie brzucha, wewnętrznej stronie kończyn i spodniej strony ogona białe.

6. Specyficzne cechy rasowe (barwa włosów podszyciowych, oczu, pazurków):
Barwa włosów podszyciowych niebieska do ciemnoniebieskiej (w partii brzucha niebieska). Barwa oczu brązowa, pazurków od ciemnobrązowej do czarnej.

Wady dopuszczalne:
Słabo zaznaczona harmonijna budowa ciała. Słabo zaznaczona szyja. Cienkie, szpiczaste, słabo owłosione uszy, o długości od 12 cm do 13cm. Krótkie kończyny. Wyraźnie zaznaczone podgardle. Okrywa włosowa mniej gęsta, mniej sprężysta i jedwabista, długość włosów pokrywowych od 14 mm do 18mm lub od 20 mm do 24 mm. Lekko zaznaczające się skłonności do spilśnienia. Lekkie zażółcenie lub rozjaśnienie okrywy włosowej. Nieznaczne różnice w wyrównaniu barwy włosów pokrywowych w poszczególnych partiach ciała. Barwa boków jaśniejsza niż kończyn. Niewyraźne obwódki wokół oczu lub nieznacznie za szerokie. Jaśniejsze paski na kończynach. Niewielkie odchylenia w barwie oczu i pazurków w stosunku do wymagań wzorca.

Wady niedopuszczalne:
Masa ciała poniżej 3,0 kg lub powyżej 5,5 kg. Duże odchylenia od pożądanego typu budowy. Uszy cienkie, spiczaste, źle owłosione, o długości powyżej 13 cm. Długość włosów pokrywowych powyżej 24 mm lub poniżej 14 mm. Różnica w długości włosów podszyciowych i pokrywowych większa niż 2 mm. Występowanie białych plam, pędzelków. Okrywa włosowa rzadka, słabo sprężysta i jedwabista. Wyraźnie spilśnienie okrywy włosowej. Silnie zażółcenie lub zabrudzenie okrywy. Silne poprzerastanie okrywy pojedynczymi białymi włosami lub białe plamy. Występowanie białych, poprzecznych pasów na kończynach. Barwa oczu inna niż ciemnobrązowa, białe lub dwubarwne pazurki.”

W pracy hodowlanej powinniśmy zwracać uwagę na to, aby osobniki, które zostawiamy do dalszej hodowli posiadały jak najwięcej cech zbliżonych do ideału. Drobne wady opisane w punkcie jako „wady dopuszczalne” nie eliminują zwierzęcia z dalszej hodowli. Jeżeliby jednak wystąpiła chociaż jedna cecha opisana w punkcie „wady niedopuszczalne” to takiego osobnika powinno się natychmiast eliminować z dalszej hodowli.

Tekst i foto: Adam Malczyk

 

Powyższy tekst pochodzi z okresu kiedy w Polsce obwiązywał tylko jeden wzorzec królików opracowany przez Centralną Stację Hodowli Zwierząt. W 2013 roku Polski Związek Hodowców Gołębi i Drobnego Inwentarza wydał Wzorzec Królików Rasowy, ale jest w nim klauzula zabraniająca jego powielanie i rozpowszechnianie.

Add Comment