Królik nowozelandzki czerwony.

Królik nowozelandzki czerwony (NC) został wyhodowany w Kalifornii (Stany Zjednoczone) na początku XX wieku przez krzyżowanie białego olbrzyma belgijskiego z zajęczakiem. Króliki nowozelandzkie czerwone do Polski zostały sprowadzone po wojnie z Anglii. Jednakże aklimatyzacja do naszych warunków klimatycznych i hodowlanych nie przebiegła tak pomyśle (w porównaniu do rasy nowozelandzkiej białej). Stąd też ich pogłowie w Polsce wykorzystywane w przemysłowej produkcji brojlerów króliczych jest mniejsze. Króliki tej rasy cechują się czerwony umaszczeniem futra

Poniższy szczegółowy opis cech budowy ciała, typu rasowego, barwy okrywy włosowej itd., został zaczerpnięty z Wzorca Królików wydanego przez Centralną Stację Hodowli Zwierząt w Likwidacji (Warszawa, Listopad 2000r.)

„Wymagania wzorcowe masy ciała w poszczególnych miesiącach życia dla tej rasy królików przedstawiają się następująco:

Genotyp: AA bb CC DD yy

Wymagania wzorcowe masy ciała w poszczególnych miesiącach życia dla tej rasy królików przedstawiają się następująco:

wiek (miesiąc) 3 4 5 6 7 8
masa w kg 1,7 2,2 2,8 3,2 3,7 4,0

 

Ocena cech objętych wzorcem:

  1. Masa ciała w wieku 8 miesięcy i powyżej:
kg 3,50-3,69 3,70-3,99 4,00-5,09 5,10-5,30
pkt. 8 9 10 9

 

Najniższa dopuszczalna masa ciała królika w wieku 8 miesięcy i powyżej – 3.5 kg; najwyższa – 5,3 kg.
Przy ocenie samic i samców na wystawie dopuszcza się masę ciała o 5 % niższą niż podana w tabeli.

2. Budowa ciała:
Harmonijna budowa ciała. Tułów średniodługi, walcowaty, dobrze umięśniony, dobrze rozwinięty przód i zad, szerokie łopatki i partia grzbietowa. Głowa mocno osadzona na krótkiej szyi, silnie związana z tułowiem. Kończyny silne, masywne, krótkie. U samic starszych (ponad 1 rok) dopuszcza się małe, symetryczne, pojedyncze podgardle. Ogon krótki, przylegający do tułowia.

3. Typ rasowy:
Głowa krótka, szeroka. Uszy mięsiste, grube, silnie osadzone, łyżeczkowate, o zaokrąglonych końcach, dobrze owłosione. Długość uszu od 12 cm do 12,5 cm.

4. Jakość okrywy włosowej (gęstość, sprężystość i jedwabistość):
Okrywa włosowa bardzo gęsta, sprężysta i jedwabista. Długość włosów pokrywowych od 3 cm do 3,5 cm.

5. Barwa okrywy włosowej:
Barwa włosów pokrywowych intensywnie czerwonozłocista (lisioczerwona) z dobrym połyskiem. Czerwonozłocista barwa włosów pokrywowych rozłożona równomiernie od głowy do zadu, możliwie jak najgłębiej zachodząca na boki. Barwa okrywy włosowej w okolicy oczu, pyszczka, wewnętrznej strony ud, brzucha i spodniej części ogona jaśniejsza.

6. Specyficzne cechy rasowe (barwa włosów podszyciowych, oczu, pazurków):
Barwa włosów podszyciowych jaśniejsza niż włosów pokrywowych, bez włosów białych. Barwa oczu ciemnobrązowa, pazurki ciemnoszarobrązowe (ciemnorogowe).

Wady dopuszczalne:
Słabo zaznaczona harmonijna budowa ciała. Głowa i szyja wydłużona. Uszy cienkie, szpiczaste, słabo osadzone, mało owłosione o długości od 12,5 cm do 14 cm. Słabe, cienkie i długie nogi. Wyraźnie zaznaczone podgardle. Okrywa włosowa mniej gęsta, sprężysta i jedwabista, niewielkie odchylenia w długości włosów pokrywowych w stosunku do długości standardowej 3 cm – 3,5 cm. Lekko rozjaśniona barwa okrywy włosowej. Pojedyncze białe lub czarne włosy w okrywie włosowej, zaznaczona plamistość barwy okrywy włosowej Małe odchylenia w barwie oczu i pazurków w stosunku do wymagań wzorca.

Wady niedopuszczalne:
Masa ciała poniżej 3,5 kg lub powyżej 5,3 kg. Długość włosów pokrywowych poniżej 3 cm. Uszy o długości powyżej 14 cm. Rozjaśniona barwa okrywy włosowej z nalotem o czarnym lub białym zabarwieniu. Obrzeża uszu zabarwione na czarno. Występowanie białych plamek w okrywie włosowej. Całkowicie rozjaśnienie barwy okrywy włosowej w partii brzucha i wewnętrznej stronie ud. Biała okrywa wokół oczu, na pyszczku i spodniej części ogona. Biała barwa podszycia. Barwa oczu inna jak wzorcowa, pazurków biała.”
W pracy hodowlanej powinniśmy zwracać uwagę na to, aby osobniki, które zostawiamy do dalszej hodowli posiadały jak najwięcej cech zbliżonych do ideału. Drobne wady opisane w punkcie jako „wady dopuszczalne” nie eliminują zwierzęcia z dalszej hodowli. Jeżeliby jednak wystąpiła chociaż jedna cecha opisana w punkcie „wady niedopuszczalne” to takiego osobnika powinno się natychmiast eliminować z dalszej hodowli.

Teks i foto: Adam Malczyk

 

Powyższy tekst pochodzi z okresu kiedy w Polsce obwiązywał tylko jeden wzorzec królików opracowany przez Centralną Stację Hodowli Zwierząt. W 2013 roku Polski Związek Hodowców Gołębi i Drobnego Inwentarza wydał Wzorzec Królików Rasowy, ale jest w nim klauzula zabraniająca jego powielanie i rozpowszechnianie.

Add Comment