Królik wiedeński biały

Królik wiedeński biały to rasa królików której początek datuje się na rok 1907, kiedy to w wyniku zmian genetycznych(mutacji) hototów białych hodowanych w Prinzendorf niedaleko Wiednia, pojawił się królik o całkowicie białym umaszczeniu i niebieskim oku.

Królika tego cechuje bardzo dobre umięśnienie, starsza literatura podaje że ma wyjątkowo smaczne mięso i to mogło być powodem jego dużej popularności. Barwa włosów pokrywowych śnieżnobiała, futro gęste, sprężyste i jedwabiste.

 

Poniższy szczegółowy opis cech budowy ciała, typu rasowego, barwy okrywy włosowej itd., został zaczerpnięty z Wzorca Królików wydanego przez Centralną Stację Hodowli Zwierząt w Likwidacji (Warszawa, Listopad 2000r.)
 
„genotyp: AA — — — — xx

Masa ciała w poszczególnych miesiącach życia:

wiek (miesiąc) 3 4 5 6 7 8
kg 1,5 2,0 2,4 2,7 3,2 4,0


Ocena cech objętych wzorcem:

1. Masa ciała w wieku 8 miesięcy i powyżej:

kg 3,50 – 3,69 3,70- 3,99 4,0 – 5,09 5,10- 5,30
pkt. 8 9 10 9


Najniższa dopuszczalna masa ciała królika w wieku 8 miesięcy i powyżej – 3,5 kg; najwyższa – 5,3 kg.
Przy ocenie samic i samców na wystawie dopuszcza się masę ciała o 5% niższą niż podana w tabeli.

2. Budowa ciała:
Harmonijna budowa ciała. Tułów walcowaty, dobrze umięśniony. Głowa osadzona mocno na krótkiej szyi. Kończyny silne, średnio długie. U samic starszych (ponad 1 rok) dopuszcza się małe, symetryczne pojedyncze podgardle. Ogon prosty.

3. Typ rasowy:
Głowa krótka, okrągła. Uszy mięsiste, mocno osadzone, owłosione, zakończone łyżeczkowato, na końcach zaokrąglane o długości od 10,5 cm – 11,5 cm.

4. Jakość okrywy włosowej (gęstość, sprężystość, jedwabistość):
Okrywa włosowa na całym ciele bardzo gęsta i sprężysta, jedwabista. Długość włosów pokrywowych około 3 cm.

5. Barwa okrywy włosowej:
Barwa włosów pokrywowych śnieżnobiała.

6. Specyficzne cechy rasowe (barwa włosów podszyciowych, oczu, pazurków):
Barwa włosów podszyciowych śnieżnobiała. Oczy jasnoniebieskie z ciemną źrenicą, barwa pazurków biała.

Wady dopuszczalne:
Słabo zaznaczona harmonijna budowa ciała. Wydłużona głowa i szyja. Uszy lekko rozchylone, mniej owłosione, o długości od 11,5 cm do 13 cm. Okrywa włosowa mniej gęsta, sprężysta i jedwabista. Niewielkie odchylenie długości włosów pokrywowych od standardowej długości 3 cm. Okrywa włosowa biała z nieznacznym żółtym nalotem. Wyraźniej zaznaczone podgardle. Niewielkie odchylenia w barwie oczu i pazurków w stosunku do wymagań wzorca.

Wady niedopuszczalne:
Masa ciała niższa niż 3,5 kg lub wyższa jak 5,3 kg. Uszy nie owłosione, miękkie, dłuższe niż 13 cm, zwisające. Długość włosów pokrywowych powyżej 3,5 cm. Okrywa włosowa mało sprężysta, rzadka. Okrywa włosowa wyraźnie zażółcona lub kredowa. Zabrudzenie okrywy. Barwa oczy i pazurków inna niż wzorcowa.”

 W pracy hodowlanej powinniśmy zwracać uwagę na to, aby osobniki, które zostawiamy do dalszej hodowli posiadały jak najwięcej cech zbliżonych do ideału. Drobne wady opisane w punkcie jako „wady dopuszczalne” nie eliminują zwierzęcia z dalszej hodowli. Jeżeliby jednak wystąpiła chociaż jedna cecha opisana w punkcie „wady niedopuszczalne” to takiego osobnika powinno się natychmiast eliminować z dalszej hodowli.

Tekst i foto: Adam Malczyk

 

Powyższy tekst pochodzi z okresu kiedy w Polsce obwiązywał tylko jeden wzorzec królików opracowany przez Centralną Stację Hodowli Zwierząt. W 2013 roku Polski Związek Hodowców Gołębi i Drobnego Inwentarza wydał Wzorzec Królików Rasowy, ale jest w nim klauzula zabraniająca jego powielanie i rozpowszechnianie.

Add Comment